Waarom ek Ketogeni begin het
Ek was ses jaar oud toe ek die eerste keer oor my ouma se plaas in Ysland gehardloop het om plante vir haar kombuis te pluk. My ander ouma het saam met my in die berge gestap en my elke krui se naam en gebruik geleer. Ek leef sedertdien tussen plante, en ek werk al veertig jaar lank met hulle.
Vyftien jaar van pyn
Van 2005 tot 2020 het ek geleef met pyn wat niemand kon verklaar nie. In Augustus 2020 is ek geopereer, en die chirurge het 'n gewas van 28 sentimeter in deursnee verwyder. Dit was 'n leiomioom: 'n goedaardige gewas, nie kanker nie. Jare later is 'n leiomiosarkoom, 'n seldsame kanker, gevind, en eers toe het die dokters verstaan dat die eerste gewas die voorloper daarvan was.
Omtrent ses maande ná daardie operasie het 'n nuwe pyn in my ribbes gaan sit. Ek het keer op keer daarmee dokter toe gegaan. In September 2023 was die gewas reeds sigbaar op 'n X-straal, maar niemand het dit gesien nie. Dit is eers in Maart 2024 ontdek. Dis nie hoe dit moet wees nie, en ek noem dit hier omdat ander dieselfde storie beleef. Sedertdien het dit al drie keer teruggekom.
Wat verander het
Lank voor dit het ek kruiekunde formeel bestudeer, en het ek ernstig begin nadink oor wat 'n natuurlike benadering kan vermag. Die keerpunt het in die somer van 2025 gekom, toe ek met 'n metaboliese, terapeutiese ketogeniese dieet begin het: twintig gram koolhidrate per dag, of minder.
My hele gesondheid het omgedraai. Bloedwaardes wat jare lank verkeerd was, hoë PTH, hoë CRP, diabetes, het reggekom. Om te verstaan wat dit beteken het: in 2023, die jaar waarin ek herhaaldelik na die dokters toe teruggegaan het en nie gehoor is nie, het ek vyf keer griep gehad, en elke rondte het my vir omtrent vier weke in die bed gehou. Dít is hoe min daar van my immuunstelsel oor was. Sedert keto is dit sterker as wat dit in twintig jaar was. Ek eet steeds só, en ek gebruik die plante daarnaas, soos ek nog altyd het.
Uit dieselfde kennis het ek die HerbWoman-skool gestig, waar ek leer wat my oumas my geleer het, met die wetenskap daarby.
Falkasete
Vandag woon ek op Falkasete, ons plasie in Rogaland, Noorweë. My man Nils dra nou die meeste van die plaaswerk, en die tuin is oorgebou in verhoogde beddings sodat dit by my hande pas. Die boord, die salie teen die klipmuur en die uitsig oor die landerye is die plek van waar ek kook.
Skoon kos
Ek weet hoe dit voel om siek en te moeg te wees om te kook, en hoe jy presies dan regte kos die nodigste het. Daarom hou ek alles skoon, sonder uitsondering. Ek koop slegs skoon kos, organies of natuurlik verbou. Ek kook in vlekvrye staal, gietyster, glas en hout: nooit in Teflon of aluminium nie, nooit met plastiekgereedskap nie, nooit in plastiek toegedraai nie. Geen suiker nie. Geen preserveermiddels buiten gewone sout nie, niks met 'n E-nommer nie. Alles van nuuts af gemaak.
Maar skoon op sy eie is nie genoeg nie. Wanneer jy siek is, of bloot uitgeput, het jy kos nodig wat ook werklik lekker is: fynproewersgehalte, nie troosteloos nie. Dit is die heel eerste rede waarom Ketogeni bestaan.
Dis hoekom Ketogeni bestaan: skoon, fynproewers-ketoresepte wat jou help om self regte kos te kook, stap vir stap. En my wens is dat almal eendag dieselfde kos, skoon en voedsaam, in hul eie omgewing kan bestel.
María Hrefna Hjálmarsdóttir Ringdal
Kruiedokter, Falkasete
Hierdie is my eie storie, nie mediese raad nie. As jy siek is, hou aan om met jou dokter te praat, en vra vir die opvolg waarop jy geregtig is.